Zalew Siemianówka

SIEMIANÓWKA

Największym zbiornikiem wodnym w regionie jest Siemianówka – sztuczne jezioro stworzone przez człowieka na rzece Narwi w górnym jej biegu. Zachodnia część zbiornika jest głębsza, a wschodnia płytsza i za nasypem kolejowym – zabagniona.

Możemy tu obserwować ptaki otwartych zbiorników wodnych, otwartych dolin rzecznych, oraz obszarów podtapianych, zalewowych, polderowych i trzcinowisk.

DSC_3967m

DSC_4777m

Gatunki w rejonie zbiornika:

– ciekawe gatunki przelotne: łabędź krzykliwy i czarnodzioby, gęś mała i krótkodzioba, podgorzałka, ogorzałka, uhla, markaczka, lodówka, bielaczek, szlachar, nur rdzawoszyi i czarnoszyi, perkoz zausznik, wydrzyki tęposterny i ostrosterny(czasami), ślepowron (od czasu do czasu), czapla nadobna i purpurowa, rybołów, gadożer, błotniak zbożowy i stepowy, kobczyk, sokół wędrowny, drzemlik, biegusy: kamusznik, piaskowiec, biegus rdzawy, zmienny, krzywodzioby, płaskodzioby, mały i malutki, brodziec śniady i pławny, szlamnik, bakasik, terekia (rzadko), szczudłak, płatkonóg szydłodzioby i płaskodzioby (bardzo rzadko), kulik mniejszy, batalion, rybitwa wielkodzioba, mewy: mała, żółtonoga, trójpalczasta;

 

 

 

– ciekawe gatunki lęgowe: derkacz, bączek, bielik, orlik grubodzioby (pary mieszane); rybitwy: białoczelna, czarna, białoskrzydła, białowąsa, zielonka; żuraw, gęś gęgawa, dubelt, puchacz, sóweczka (po obrzeżach), sowa błotna, zimorodek, żołny (nie co roku), do niedawna kraska i dzierzba czarnoczelna.

Kiedy?

Najlepsze pory obserwacji  to wiosna– kiedy poziom wody jest najwyższy – oraz lato i  jesień. Wiosna jest interesująca ze względu na aspekt lęgowy. Jesień z kolei to czas najintensywniejszych przelotów, głównie ze względu na obniżanie stanu wody i odsłonięcie obszarów błotnistych. Zimą zbiornik najczęściej zamarza.

Trasy

Trasy można podzielić na:

– suche czyli te po nasypie kolejowym i po drogach wokół zbiornika, oraz po wałach wzdłuż linii brzegowej,

– mokre czyli te we wschodniej i północnowschodniej części zbiornika. Wymagają one nieraz poruszania się po błotnistych brzegach zbiornika, brodzenia w płytkiej wodzie, pokonywania turzycowisk i podtopionych łąk – np. żeby dotrzeć do odciętych przez wodę wysepek, na których chętnie przebywają ptaki.

Co warto zabrać ze sobą?

Najciekawsze obserwacje wymagają dojścia do miejsc niedostępnych. Przydać się mogą gumowce i wodery. Oczywiście niezbędna jest lornetka lub luneta – do obserwacji z daleka i bez płoszenia ptaków.

Późną wiosną i latem na trasach dokucza skwar, ponieważ brakuje na nich miejsc osłoniętych, dlatego trzeba pamiętać o ochronie przed słońcem, nakryciu głowy i odpowiednim ubraniu.

W okresie jesienno zimowym oraz wczesną wiosną daje się we znaki dokuczliwy chłód i przenikliwy wiatr. Należy więc zaopatrzyć się w ciepłe ubranie – czapkę, szalik, rękawice, dobrą kurtkę.

Ważne okażą się też wygodne buty, bo sam spacer po nasypie kolejowym to około 3,5 km.

Ponieważ na trasie nie ma żadnego sklepu, warto pomyśleć o prowiancie i czymś do picia.


Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Europa inwestująca w obszary wiejskie. Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach osi 4 Leader. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Projekt zrealizowany przez Stowarzyszenie Metamorphosis. Instytucja zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-13 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi