Bioróżnorodność

Bioróżnorodność jest to różnorodność form życia rozpatrywana na trzech poziomach: bogactwa siedlisk, gatunków i genów.

Na bioróżnorodność Puszczy Białowieskiej ma wpływ jej położenie na granicy różnych stref  klimatyczno-geograficznych – północnej (borealnej) i południowej oraz kontynentalnej i łagodniejszej, oceanicznej.  Wśród aspektów borealnych można wymienić  występowanie tu takich siedlisk jak bór świerkowy na torfie.  Typowymi dla północy gatunkami zwierząt są  np. puszczyk mszarny, włochatka, orzechówka, dzięcioł trójpalczasty. Spośród roślin warto wspomnieć chociażby malinę moroszkę i zbiorowiska oligotroficzne np. w rezerwacie Michnówka. Przebiegają też tędy północnowschodnie granice zasięgu dębu bezszypułkowego i jodły pospolitej (Rezerwat Cisówka po białoruskiej stronie Puszczy), a  jeśli chodzi o ptaki, można tu wymienić np. zniczka i pełzacza ogrodowego, a dla okolic Puszczy także płomykówkę i żołny.

Innym czynnikiem wpływającym na bogactwo Puszczy jest zachowanie całego spektrum zbiorowisk leśnych. Występują tu siedliska od żyznych do ubogich i od suchych do bagiennych.

DSC_8271

Istotne jest też wiekowe zróżnicowanie drzewostanu – od drzew najmłodszych do najstarszych, nawet do ponad pięćsetletnich dębów. Ponadto obserwuje się tu wszystkie fazy rozwojowe drzew: juwenalną, dojrzałą, senilną (starczą) oraz martwego drewna, bardzo ważnego choćby dla wielu gatunków grzybów, owadów i ptaków. Warto dodać, że udział martwego drewna jest bardzo wysoki.

Co ważne, Puszcza stanowi duży, zwarty kompleks leśny. Stwarza to dogodne warunki występowania gatunków preferujących takie ekosystemy, a w związku z tym znikających z krajobrazów przekształconych. Puszcza jest zatem ostoją dla żubra, rysia, wilka, jelenia, a także dla głuszca i orła przedniego.

bio2

Warto pamiętać również o tym, że w Puszczy wykształciły się też charakterystyczne dla niej ekotypy sosny, świerku i dębu. Pewne cechy tych puszczańskich drzew nie występują gdzieindziej. Ponadto przetrwały tu pierwotne zachowania różnych zwierząt, typowe dla lasów pierwotnych, np. gniazdowanie jerzyków i siniaków w dziuplach. Podobnie zresztą sprawa ma się z nietoperzami.

Przyrodzie w regionie Puszczy sprzyja stosunkowo niewielkie zanieczyszczenie środowiska. Dzięki temu występuje tu wiele gatunków porostów, między innymi bardzo czułe na zanieczyszczenia i coraz rzadsze brodaczki czy granicznik płucnik.

Wreszcie bliskość Zbiornika Siemianówka oraz otwartych terenów pól i łąk przyczynia się do jeszcze większej różnorodności gatunkowej, stwarzając dobre warunki występowania np. orlika krzykliwego, który poluje właśnie na łąkach.

mmmm

Puszcza w liczbach

– rośliny naczyniowe – ponad 1000 gatunków w tym m.in. 19 gatunków paproci, 6 widłaków,  7 skrzypów, 54 wątrobowców, ponad 200 mchów, 26 drzew, 55 krzewów, 14 krzewinek;

– grzyby – około 3500 gatunków;

– porosty – około 1600 gatunków (w tym te najbardziej wrażliwe na zanieczyszczenia, jak brodaczki);

– zwierzęta – ponad 12000 gatunków w tym 95% bezkręgowców, spośród których wiele jeszcze nie zostało rozpoznanych; oprócz tego m. in. ponad 30 gatunków ryb, 7 gadów, 12 płazów, około 250 gatunków ptaków (w tym około 170 lęgowych), 58 gatunków ssaków.

 

Powiązane miejsca:


Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Europa inwestująca w obszary wiejskie. Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach osi 4 Leader. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Projekt zrealizowany przez Stowarzyszenie Metamorphosis. Instytucja zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-13 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi