Rowerem wokół Białowieży

2 maja 2014

Początek maja w Puszczy Białowieskiej to bardzo atrakcyjna pora. Jest ciepło, ale nie upalnie. Las jest już zielony, w najróżniejszych odcieniach tego koloru. We wsiach kwitną drzewa owocowe. Przestrzeń wypełnia śpiew ptaków, a wieczorami słychać już rechotanie żab.

To świetny czas na rower, dlatego chcemy polecić jedną z wielu możliwych tras rowerowych.

Proponowany przez nas szlak nie jest zbyt wymagający ani długi, bo liczy około 30 km, a prowadzi przez ciekawe miejsca w okolicach Białowieży.

DSC_7952

W Białowieży wypożyczamy rower. (W miejscowości funkcjonuje kilka wypożyczalni. Często rowerami dysponują też kwatery agroturystyczne.) Zabieramy ze sobą mapę, aparat fotograficzny, lornetkę, jakąś przekąskę i picie oraz płyn od komarów (nie są one jeszcze bardzo uporczywe, ale warto się zabezpieczyć).

 

Wyruszamy z Białowieży Zastawy, przejeżdżamy obok skansenu i jedziemy w stronę Pogorzelec. Po drodze zatrzymujemy się przy wieży widokowej i wchodzimy na nią, żeby podziwiać dolinę rzeki Narewki z Białowieskim Parkiem Narodowym w tle. Przy odrobinie szczęścia uda się nam zaobserwować orlika krzykliwego. Ruszamy dalej aż do samych Pogorzelec.

 

Na początku Pogorzelec mijamy Galerię Kresy, gdzie zainteresowani mogą przyjrzeć się pracom lokalnych artystów. We wsi istnieje też możliwość zjedzenia ciepłego posiłku, jeśli zajdzie akurat taka potrzeba. Za Pogorzelcami skręcamy w prawo na Narewską Drogę. Po chwili dojeżdżamy do Starej Białowieży, gdzie warto zrobić przystanek i wejść na Szlak Dębów Królewskich, który przeprowadzi nas przez grupę tych imponujących, kilkusetletnich drzew. Polecamy też Państwa uwadze rzekę Łutownię, bo jest to malowniczy strumień o dużych walorach przyrodniczych. Ze Starej Białowieży wracamy ponownie na asfaltową szosę i ruszamy w kierunku Teremisek.

 

Na łąkach koło Teremisek często pasą się żubry, więc jest szansa, że uda się je zobaczyć. We wsi działa niewielki sklep. Można się w nim zaopatrzyć w coś do picia czy jakąś przekąskę. Następnie ruszamy dalej w stronę Bud.

 

Po drodze do Bud mijamy rzeczkę Krynicę. Warto się tu zatrzymać, bo już z drogi da się zauważyć żeremie bobrowe i oczywiście można też podziwiać działalność tych zwierząt. Być może usłyszymy też samotnika (brodźca samotnego). Jest to ptak raczej skryty, ale o charakterystycznym głosie (jego głosu można posłuchać na stronie: http://www.xeno-canto.org/species/Tringa-ochropus). W Budach można odwiedzić niewielki skansen za Siołem Budy. W samym Siole Budy oraz dalej w Zajeździe u Kolarza można zatrzymać się na posiłek.

 

We wszystkich trzech mijanych wsiach warto skierować lornetkę w niebo. Zaczęła się już pora, kiedy możemy tu obserwować polujące ptaki drapieżne, choćby orlika krzykliwego, kobuza czy trzmielojada.

 

Za wsią Budy skręcamy w lewo, w kierunku Czerlonki.  Około 1,5 km od zakrętu, po lewej stronie drogi widać oznaczenia czarnego szlaku. Proponujemy, żeby się tam zatrzymać i wejść na szlak. Oddalimy się trochę od głównej trasy i będziemy mogli posłuchać lasu. Może usłyszymy muchołówki, zwłaszcza tę rzadszą, białoszyją (jej śpiewu można posłuchać na stronie: http://www.xeno-canto.org/species/Ficedula-albicollis) albo zobaczymy dzięcioły: trójpalczastego lub białogrzbietego.

 

Wracamy na trasę i jedziemy do Zwierzyńca. Stoi tu replika carskiego pomnika żubra. Tuż za Zwierzyńcem widać już wysoki płot, otaczający Rezerwat Hodowlany Żubrów. Nie jest on udostępniony turystom, ale polecamy go Państwa uwadze, bo odegrał niezwykle ważną rolę w restytucji gatunku.

 

Jedziemy dalej w stronę Czerlonki. W Czerlonce tuż za przejazdem kolejowym skręcamy w lewo na niebieski szlak , na tzw. Czerlońską Drogę. Po zmroku odzywa się tu włochatka, zamieszkująca stare bory (jej głos do posłuchania: http://www.xeno-canto.org/species/Aegolius-funereus). Przejeżdżamy tu właśnie przez największy płat borów w polskiej części Puszczy. Z Drogi Czerlońskiej skręcamy w Drogę Jagiellońską (wciąż niebieski szlak), żeby po około 2,5 km skręcić już na czarny szlak, na Sinicką Drogę (duża żwirówka). Doprowadzi nas ona do Miejsca Mocy.

 

Tuż za przejazdem kolejowym zobaczymy znak kierujący nas właśnie do Miejsca Mocy oraz parking. Od Miejsca Mocy dzieli nas stąd około 700 metrów. Następnie wracamy do parkingu i  jedziemy dalej Sinicką Drogą w stronę Białowieży.

 

Kolejnym celem jest Rezerwat Pokazowy Żubrów. Warto zerknąć na mapę i wybrać leśną drogę skracającą tracę o 1 km. Z rezerwatu wracamy do Białowieży.

 

Jeśli mają Państwo ochotę na zobaczenie czegoś jeszcze, polecamy rezerwat Wysokie Bagno i ścieżkę Krajobrazy Puszczy.

 

Życzymy połamania szprych!

Powiązane strony:


Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Europa inwestująca w obszary wiejskie. Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach osi 4 Leader. Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Projekt zrealizowany przez Stowarzyszenie Metamorphosis. Instytucja zarządzająca Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-13 Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi